Voordracht door Robert Hostetter bij de 500ste verjaardag van het protestantisme

PASTOR-HOSTETTERRobert Hostetter, dominee van de Vrije Protestantse Kerk van Brussel en voorzitter van de Raad van Bestuur van de Universitaire Faculteit van Protestante Theologie te Brussel is sinds vele jaren bij het grote publiek beter bekend als presentator van de protestantse TV uitzendingen van de RTBF.

Ter gelegenheid van de vijfhonderdste verjaardag van het protestantisme werd hij uitgenodigd om in Brussel een voordracht te geven in het gebouw van de scientology kerk voor Europa. In deze conferentie heeft hij een historisch overzicht geschetst van de beginperiode van het protestantisme en heeft hij nadruk gelegd op het bijzondere karakter van deze tak van het christendom en op haar invloed op onze hedendaagse maatschappij.

Het was in het jaar 1517 (en om precies te zijn, volgens overlevering, op 31 oktober van dat jaar) dat Martin Luther op de deur van de kerk te Wittemberg zijn « 95 stellingen » heeft aangeplakt die ingingen tegen de handel in aflaat. Deze handel werd in die tijd aangemoedigd door de katholieke Kerk om daarmee de bouw van de Sint Pieters basiliek te Rome te kunnen financieren.

Martin Luther was augustijnse monnik en doctor in de theologie aan de Universiteit van Wittemberg (momenteel in het oosten van Duitsland). Hij werd aanbeden door zijn leerlingen. Hij heeft nooit het verlangen gehad om een afvallige kerk te creëren en is zich altijd als lid van de Katholiek kerk blijven beschouwen. Het was door het bestuderen van de Brieven van Apostel Paulus dat hij besefte hoeveel de Kerk zich had verwijderd van de oorspronkelijke leer van het christendom, in het bijzonder over de manier waarop men tot verlossing komt.

Luther verkondigde het primaat van de rechtvaardiging door het geloof ten koste van de rechtvaardiging door werken: een christen kan zijn redding niet « kopen » door zijn acties of door zijn donaties. God verleent zijn gratie zoals het hem goeddunkt. Luther was overigens een zeer heftige tegenstander van de pater dominicaan Tetzel, die in de zelfde periode de parochianen van de regio onder druk zette om al hun geld aan de kerk te geven. Men moet zich de boodschap van Christus eigen maken. Alle spiritualiteit is, voor alles, individueel.

Jean Calvin, een Franstalige deze keer, is nog zo’n figuur die kenmerkend was voor de Reformatie. Als rechten student sloot hij zich aan bij de nieuwe ideeën die in 1533 uit Duitsland over kwamen. Toen hij in Frankrijk werd vervolgd, moest hij naar Zwitserland vluchten. In Genève richtte hij een theocratische staat op. Zijn boek « Institutie van de Christelijke religie » wordt nog altijd beschouwd als een fundamenteel werk op gebied van het protestantisme. Hij baseert zijn doctrine op twee belangrijke principes:

– de absolute soevereiniteit van God (en niet van de Kerk)

– de tweevoudige predestinatie of voorbeschikking: God heeft van te voren beslist welke mensen gered zullen worden en welke verloren zijn (versterking van het augustijnse concept van de voorbestemming)

De derde sleutelfiguur in de Reformatie was de Zwitser, Ulrich Zwingli. Hij was aalmoezenier in het leger en later pastoor te Zurich, maar eerst en vooral humanist: Hij bestudeerde het Nieuwe Testament in zijn originele taal, het Grieks. Hij besloot dan om de religieuze praktijk in zijn eigen parochie meer aan de Bijbelse geschriften aan te passen.

Hij was pragmatischer dan Luther en hechtte meer belang aan het in praktijk brengen van de evangelische voorschriften dan aan theoretische kennis ervan. Hij richtte in Zurich een soort van theocratie op en voerde bijvoorbeeld voor de Staat de verplichting in om de armen en de zieken te helpen. De religie moet zich voor hem concreet vertalen in het sociale leven. Hij hecht minder belang aan woorden steekspelen dan aan concrete verbeteringen in het leven van de parochianen.

Na dit historisch overzicht heeft pastoor Hostetter nog het belang onderstreept van het protestantisme in het hedendaagse religieuze panorama. De erfgenamen van de Reformatie beleven voornamelijk een individuele spiritualiteit wat niet individualistisch betekent! Voor hen is het een op weg zijn nooit een verworvenheid. Men heeft geen geloof maar men is een gelovig mens. Het spirituele leven van een protestant begint bij de bekering, dat wil zeggen een vaste beslissing om volgens de onderwijzingen van Christus te leven. Hierna komt de regeneratie, gedurende welke de bekeerde door zijn medegelovigen geholpen gaat worden om zijn geloof te voeden en hij de Bijbelse teksten zeer grondig gaat bestuderen. Hierna bereikte hij de fase van heiliging als hij voelt dat hij bezielt is door de Heilige Geest en dat zijn volledige bestaan doordrongen is van God. Het gaat hier ondertussen niet over iets wat je bereikt hebt, maar het gaat over een permanente weg. Hier is de gelovige sterk geëngageerd met de sociale werken en met liefdadigheid. Hij bevindt zich in een voortdurend streven naar perfectie.

In het protestantisme zijn het niet de dogma’s niet belangrijk zijn, maar de Mens! Hij moet in het centrum staan van alles waar je mee bezig houdt. Het is daarom dat de protestanten zich goed voelen in de moderne wereld met zijn belangrijke waarden: Humanisme, vrije interpretatie van teksten, vrijheid van meningsuiting, individuele verantwoordelijkheid, gelijkheid, democratie (de leden van de gemeenschap verkiezen hun eigen dominee), etc. Zij hebben trouwens bijgedragen aan de opkomst van het parlementaire systeem ten nadele van de autoritaire regimes.

Bij de protestanten bestaat geen hiërarchie. God werkt direct in op ieder zijn ziel. De clerus is niet onvermijdelijk, hoewel pastoor te zijn een privilege is omdat het aan een persoon die deze functie heeft gekozen toestaat dat hij zijn tijd wijdt aan het helpen van anderen in hun weg naar de verlossing.

Een deelnemer merkte op dat in de loop van eeuwen het katholicisme dichter naar het protestantisme is gekomen: de katholieken worden uitgenodigd om zelf in hun eigen taal de Bijbel te lezen en om rechtstreeks een relatie met God aan te gaan. De leken spelen een steeds belangrijker rol in de activiteiten van de Kerk, enz. De kloof is gedeeltelijk overbrugd tussen deze twee grote delen van het christendom.

Ten slotte waren de dominee en de deelnemers het erover eens het belang van de spiritualiteit te benadrukken in een wereld die de neiging heeft naar het meest radicale materialisme af te glijden. Dit is waarschijnlijk de meest belangrijke boodschap voor ons allemaal, vijfhonderd jaar nadat een aantal moedige pioniers de weg hebben geopend naar een nieuwe spirituele en sociale lente.

 

Raadpleeg de site refo2017.be om op de hoogte te blijven van de verschillende in ons land georganiseerde manifestaties ter viering van het vijfhonderdjarig bestaan van het protestantisme.

CAP Freedom of Conscience Belgium

Author: admin

CAPLC (European Coordination of Associations and Individuals for Freedom of Conscience). This ONG follows a humanist universal call towards peace, brotherhood and tolerance regarding all human beings. It stemmed out of the following observations: -worldwide, an unparalleled crisis of civilisation, aggravated by recurrent economic, social and financial upheavals pours on mankind an array of evils and disasters: genocide, poverty, unemployment, starvation, terrorism, crime, drugs, extinction of species…

Share This Post On
contact European Coordination for Freedom of Conscience : contact@coordiap.com

En continuant à utiliser le site, vous acceptez l’utilisation des cookies. Plus d’informations

Les paramètres des cookies sur ce site sont définis sur « accepter les cookies » pour vous offrir la meilleure expérience de navigation possible. Si vous continuez à utiliser ce site sans changer vos paramètres de cookies ou si vous cliquez sur "Accepter" ci-dessous, vous consentez à cela.

Fermer